Terapia logopedyczna

    Efektem pracy logopedów będzie poprawa komunikacji w celu osiągnięcia maksymalnej możliwej samodzielności:

    • usprawnienie narządów artykulacyjnych, aparatu tonacyjnego i oddechowego;
    • poprawa artykulacji zgłosek, wyrazów, zdań;
    • przywrócenie prawidłowego nawyku ssania, żucia i przełykania;
    • przywrócenie prawidłowego sposobu oddychania podczas mowy;
    • nabycie kompetencji językowych i komunikacyjnych;
    • wyrównywanie opóźnienia rozwoju mowy;
    • optymalizacja poziomu sprawności językowej;
    • nabycie umiejętności komunikacji niewerbalnej (PCS, piktogramy, fonogesty)

    Metody pracy:

    • Metoda porozumiewania się- Fonogesty
      Wspomaganie komunikacji poprzez wprowadzenie gestów ułatwiających zapamiętywanie głosek.
    • Komunikacja alternatywna i wspomagana: Program Językowy Makaton – system gestów i symboli graficznych.
      Makaton nie odkrywa niczego nowego, ale wykorzystuje to, co dziecko już zna – proste gesty i rysunki graficzne. Gesty są formami wspomagającymi słowne porozumiewanie się (są stosowane symultanicznie z mową), służą jako dodatkowy środek, który wzmacnia przekazywany dziecku lub przez dziecko komunikat. Gestom zawsze towarzyszy poprawna, gramatyczna mowa! W Makatonie oprócz znaków manualnych wykorzystywane są również symbole graficzne, z których korzystają osoby, które nie są w stanie wykonać gestu, wskazują wówczas na symbol i w ten sposób sygnalizują swoje potrzeby i zainteresowania.
    • System SYMBOLI PCS (Picture Communication Symbols) – AAC (augmentativa and alternative communication) powstał w roku 1983 i jest przeznaczony dla osób niemówiących, w szczególności dla osób z porażeniem mózgowym, autyzmem oraz dla osób po udarach mózgu. Symbole PCS tworzą bazę do programu Boardmaker. Program ten zawiera ponad 3500 symboli i może być wykorzystywany do tworzenia różnorodnych tablic komunikacyjnych, nakładek na urządzenia, arkuszy ćwiczeń, itp. W zależności od problemów i potrzeb komunikacyjnych dzieci i młodzieży w różnych placówkach osoby prowadzące zajęcia komunikacyjne wykorzystują i tworzą różnorodne metody porozumiewania się.
    • Piktogramy – to system komunikacji znakowo – obrazkowej przeznaczony dla osób niemówiących lub mających problemy z werbalnym komunikowaniem się. Zasadą konstrukcji znaków jest czarne tło i biała figura. Dodatkowo, każdy znak jest opisany w postaci wyrazu określającego treść znaku.
    • Pamięć słuchowa i słuch fonematyczny – forma pracy pozwalająca na rozpoznawanie dźwięków mowy i otoczenia, zapamiętywanie komunikatów i rozumienie ich.
    • Gry i zabawy językowe – wzbogacanie słownictwa oraz rozbudowa komunikacji.
    • Metoda werbo-tonalna
      W metodzie tej terapeuta, poprzez specjalnie dobrane ćwiczenia, stymuluje rozwój motoryki oraz zmysłu równowagi dziecka, dzięki czemu udaje się uwrażliwić słuch i usprawnić komunikację językową dziecka. Terapeuci stosujący tę metodę łączą ruch ciała i rytm muzyczny by osiągnąć właśnie ten cel. Metoda werbo-tonalna stosowana jest u dzieci od momentu potwierdzenia wady słuchu aż do osiągnięcia wieku szkolnego, bazuje na relacjach zachodzących między mową a ruchem – określone ruchy są powiązane z odpowiednimi dźwiękami. W czasie ćwiczeń każdej samogłosce przyporządkowany jest określony rekwizyt, który stosuje się do wywołania i utrwalania tej głoski.
    • Ćwiczenia pierwotnych funkcji jamy ustnej : żucia, połykania, przyjmowania pokarmów o różnej konsystencji, picia.

    Kadra:

    mgr Milena Browarska