Terapia pedagogiczna

    Celem głównym jest usamodzielnienie i poprawa funkcjonowania społecznego w oparciu o działania na rzecz wszechstronnego rozwoju umysłowego, psychicznego i społecznego dziecka niepełnosprawnego.

    Cele operacyjne to:

    • wyrównywanie braków w wiadomościach i umiejętnościach
    • stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych
    • eliminowanie niepowodzeń i ich negatywnych konsekwencji emocjonalnych, społecznych

    Poprawa funkcjonowania oraz wyrównywanie opóźnień w rozwoju psychoruchowym dzieci i młodzieży odbywa się poprzez:

    • zdobywanie wiedzy i jej wykorzystywanie,
    • rozwijanie percepcji wzrokowej i słuchowej,
    • rozwijanie pamięci i spostrzegawczości,
    • nauka i doskonalenie samoobsługi,
    • kształtowanie orientacji w schemacie własnego ciała,
    • rozwijanie sprawności małej motoryki,
    • wyciszanie emocji, tworzenie pozytywnego stosunku do zwierząt (dogoterapia)
    • nauka umiejętności posługiwania się narzędziami (sztućce, nożyczki, pędzel, długopis itp)
    • pomoc w rozwiązywaniu problemów szkolnych

    Metody pracy:

    Terapia pedagogiczna jest to specjalistyczne działanie mające na celu stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psychomotorycznych biorących udział w procesie nabywania wiedzy, umiejętności czytania i pisania. Ważnym aspektem oddziaływań

    terapeutycznych jest eliminowanie niepowodzeń szkolnych oraz ich emocjonalnych i społecznych konsekwencji, dotykających dzieci w skutek częstego doświadczania negatywnych ocen. Podstawą terapii pedagogicznej jest diagnoza, która stanowi punkt wyjścia dla dalszych oddziaływań terapeutycznych, a zwłaszcza diagnoza interdyscyplinarna, czyli opracowana przez zespół różnych specjalistów.

    Diagnoza obejmuje informacje z zakresu:

    • społecznego (przedstawienie środowiska rodzinnego i szkolnego)
    • medycznego (ogólny rozwój fizyczny, stan zdrowia dziecka)
    • psychologicznego (ocena poziomu rozwoju funkcji intelektualnych, ocena stanu psychicznego, procesów uspołeczniania oraz ocena osobowości)
    • pedagogicznego (ocena poziomu wiedzy)

    Wstępny etap terapii ma na celu przede wszystkim nawiązanie kontaktu między terapeutą a dzieckiem, ( zaufanie do terapeuty), ustalenie zasad współpracy, przeprowadzanie ćwiczeń z zakresu grafomotoryki na materiale bezliterowym, przeprowadzenie testu czytania oraz wdrażanie do schematu jednostki zajęciowej, co umożliwia budowanie poczucia bezpieczeństwa (przewidywalna kolejności ćwiczeń) u dzieci. To pozwala na wzrost poczucia własnej wartości u dziecka i nabrania wiary we własne siły. Etap właściwy opiera się na realizacji ćwiczeń zawartych w programie indywidualnie dobranym do możliwości beneficjenta. Program zakłada stymulowanie rozwoju dziecka w obszarze jego dysfunkcji.

    W czasie terapii pedagogicznej terapeuta przeprowadza w formie zabawy lub gry m.in.:

    • treningi manipulacji: czynności samoobsługowych, rozwijające sprawność manualną i grafomotoryczną, ćwiczenia: paluszkowe, koordynacji wzrokowo-ruchowej, stymulacji sensorycznej, ćwiczenia percepcji wzrokowej i słuchowej;
    • naukę czytania, słuchania ze zrozumieniem,
    • wyrównywanie opóźnień szkolnych.

    Kadra: mgr Ewa Biegun